|
Dosc tego rozbijania sie po wielkim swiecie i korzystania z tych wszystkich cywilizacyjnych udogodnien. Czas ruszyc po prawdziwa przygode. Spotkac prawdziwych Indian, zobaczyc kaniony, poglaskac dzikie zwierzeta.
Na dobry poczatek Joshua Tree National Park (tak, tak, wiem doskonale skad wszyscy znaja nazwe tego parku). A kto wie co to te JOSHUA drzewa? Otoz sa to juki z gatunku Yucca brevifolia, znakomicie przystosowane do pustynnych warunkow. Te wybraly sobie granice dwoch pustyn: Colorado i Mojave, skupily na 794 000 akrow, wsrod malowniczych formacji skalnych i tak w 1994 roku ustanowiono na tym terenie park narodowy, zastepujac dotychczasowy rezerwat biosfery i jeszcze wczesniejszy pomnik narodowy (national monument). Do parku zajechalismy poznym popludniem i nie zastalismy nikogo kto chcialby nam sprzedac bilety wstepu (parki narodowe otwarte sa cala dobe), ale by³ na tyle mily, ze zostawil przed swoja budka dla takich spoznialskich jak my mapy parku. Dziekujemy! Wczesniej zaplanowalismy, ze najblizsza noc spedzimy wlasnie w tym parku, bo wiedzielismy, ze prawie wszystkie (jesli nie wszystkie) parki narodowe w USA posiadaja kempingi. I tu nastapilo nasze pierwsze spotkanie z teoretycznie bezobslugowymi polami namiotowymi, zarzadzanymi przez National Park Service (U.S. Department of the Interior). Przy wjezdzie na taki kemping znajduje sie skrzyneczka z kopertami. Nale¿y sobie jedna pobrac i objechac teren w poszukiwaniu wolnego i najladniejszego miejsca (campsite). Ka¿dy campsite posiada miejsce parkingowe na samochod, stolik z laweczka, grill i kupe miejsca na namiot (zgodnie z zasadami jedno miejsce moze pomiescic 2 samochody, 3 namioty i 6 osob). Po wyborze dogodnego campsite'u nale¿y wypelnic fragment pobranej koperty wpisujac date rozpoczecia pobytu, planowana ilosc nocy, numer wybranego miejsca i numer rejestracyjny samochodu. Ten fragment po oderwaniu od koperty nale¿y przytwierdzic do slupka z numerem tego miejsca. Od tej chwili jest ju¿ nasze, chocbysmy wszystko zapakowali w samochod i odjechali. Na kopercie wpisuje sie swoje dane, date przyjazdu, ilosc nocy, dane samochodu, do koperty pakuje sie pieniazki (zazwyczaj 10$ za campsite za noc), koperte zakleja i wrzuca do skrzynki przy wjezdzie. Takie zaufanie. No i ten rozmiar jednaego miejsca. U nas zmiesciloby sie na takim jednym miejscu 10 namiotow. A tu ka¿dy ma mieæ prywatnosc i prawdziwy wypoczynek. Jeœli chodzi o zaplecze sanitarne to na pustyni nie mo¿na zbyt wiele wymagac. Sa toalety w stylu 'dziura w ziemi' ale zabudowane muszla z klapa, wiec mo¿na posiedziec ;). Na dnie podobno jakies super bakterie ktore sobie z tym wszystkim znakomicie radza i jeszcze na dodatek pachna. Trzeba to w Polsce opatentowac. Wody raczej nie ma wiec na scianie w toalecie wisza dyspensery ze srodkiem dezynfekujacym rece bez wody. Wode do picia i ew. mycia nale¿y przywiezc ze soba lub pobrac z miejsc czerpania. Czasem przy TOI-TOIowych toaletach znajduja sie tez TOI-TOIowe umywalki z woda pobierana z uzupelnianych baniakow. Fajne. A raz na jakis czas mo¿na sie przeciez nie myc. Po przebudzeniu i dokladnym zapoznaniu sie z mapa parku okazuje sie ze ten jak i nastepne parki zwiedza sie glownie... samochodem. Wynika to glownie z rozmiarow tych parkow, ale równie¿ z dostosowania ich do potrzeb niepelnosprawnych. Dzieki temu glowne atrakcje parku mo¿na obejrzec w ciagu jednego dnia, a nawet zafundowac skobie kilka krotkich spacerkow wokol tych atrakcji. I tak udalo nam sie obejsc Ukryta Doline (Hidden Valley), obejrzec okolice z Keys View (ponoc przy dobrej widocznosci widac Meksyk - nie wiemy czy taka byla), zwiedzic kaktusowy las (Cholla Cactus Garden) i nawet prawdziwa oaze na pustyni (Oasis of Mara). Niestety nie spotkalismy zolwia, choc Darek bardzo chcial sie przejechac na zolwiu (ouiiiii!) Mimo tego - park zaliczony ;-)
Bilet kupilismy przy wyjezdzie - 80$ za roczny karnet wstepu do wszystkich parkow narodowych USA, obejmujacy jeden samochod, czy to z jednym czy z kompletem pasazerow. Wiedzielismy, ze nam sie zwroci. Tu jednorazowy wstep - 15$. Po tych wszystkich nowych doswiadczeniach ruszylismy historyczna Route 66 (kazde mijane miasteczko chwali sie ze jest 'sercem Route 66' i ma kilka stylizowanych na dziki zachod budynkow, ale niewiele ponadto) na spotkanie najwiekszego kanionu w USA.
|
